Ten wspaniały pilot i dowódca urodził się 27 stycznia 1948 roku w Wyrzysku, w województwie wielkopolskim. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Łomży 3 stycznia 1966 roku wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. 1 grudnia 1968 roku był promowany na stopień podporucznika pilota. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 40. pułku lotnictwa myśliwskiego w Świdwinie. W okresie od 1 lutego do 30 czerwca 1971 roku uczestniczył w przeszkalaniu na samoloty MiG-21 w Centrum Szkolenia Lotniczego w Modlinie. Po kursie został przeniesiony do 9. pułku lotnictwa myśliwskiego w Debrznie. Służąc w tym pułku, od 1 stycznia 1976 roku był dowódcą klucza lotniczego. W okresie od 1 października 1976 roku do 15 lipca 1979 roku studiował w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, na kierunku Wojska Lotnicze w Warszawie – Rembertowie. Po studiach powrócił do Debrzna na stanowisko nawigatora 1 eskadry lotnictwa myśliwskiego. 1 stycznia 1980 roku został dowódcą 1 eskadry lotnictwa myśliwskiego, a 8 kwietnia 1982 r. objął stanowisko zastępcy dowódcy 2. pułku lotnictwa myśliwskiego „Kraków” do spraw liniowych w Goleniowie. Wówczas trenowano tam w powietrzu zrzut bomb z pętli w górnym położeniu, w ramach przygotowania do zrzutu ładunków jądrowych, lądowania na DOL oraz grupowe manewrowe walki powietrzne. 12 października 1987 roku został dowódcą 9. pułku lotnictwa myśliwskiego w Debrznie. Pułkiem tym dowodził do 25 stycznia 1989 roku i był jego ostatnim dowódcą (pułk utworzono w 1950 roku na lotnisku w Poznaniu – Ławicy jako 11. plm OPL, w 1954 r został przebazowany do Debrzna, a w 1967 r. zmienił nazwę na 9. plm). Po zdaniu obowiązków dowódcy 9. plm został starszym specjalistą do spraw rozpoznania w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego Wojska Polskiego w Warszawie. 1 kwietnia 1990 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy 1. Centrum Dowodzenia Bojowego Wojsk Lotniczych Frontu w Świdwinie. W okresie od 1 kwietnia 1992 roku do 1995 roku był dowódca 1. Centrum Dowodzenia Lotnictwa, a od 1995 roku do 28 lutego 1997 roku był dowódcą 1. Ośrodka Dowodzenia Lotnictwa. (1. Centrum Dowodzenia Bojowego WLF w 1990 r. zmieniło nazwę na 1. Centrum Dowodzenia Bojowego Lotnictwa, a w 1995 r. na 1. Ośrodek Dowodzenia Lotnictwa). W 1992 r. odbył trzymiesięczny kurs przeszkolenia oficerów WLOP w AON, w Warszawie – Rembertowie. 28 lutego 1997 r. został przeniesiony do rezerwy. Był ikoną Lotnictwa Polskiego i wychowawcą wielu pokoleń lotników polskich. Był profesjonalistą i perfekcjonistą. Za Swoją ogromną i wszechstronną wiedzę i wielkie doświadczenie był szanowany nie tylko w Siłach Powietrznych, ale także poza nimi. Uczestniczył w ćwiczeniach w kraju i za granicą w tym na poligonie Drawsko, Ustka, Nadarzyce, Myszewo, Podborsko, Biedrusko i Solec Kujawski. W czasie jego dowodzenia piloci szkolili się na poligonie Ustka w odpalaniu lotniczych pocisków rakietowych kierowanych klasy powietrze – powietrze R-60 do celów powietrznych, świetlnych opadających na spadochronie bomb CP-100-MR. Był pilotem wojskowym pierwszej klasy z nalotem ogólnym ponad 1 800 godzin z tego ponad 1450 godzin na samolotach naddźwiękowych. Wykonywał loty na samolotach: TS-11 „Iskra”, Lim-2, Lim-5 i MiG-21. Był długoletnim członkiem PZŁ oraz wspaniałym i etycznym myśliwym w WKŁ nr 217 „Łoś” przy 2. plm „Kraków” w Goleniowie, WKŁ nr 274 „Myśliwiec” przy 9. plm w Debrznie i od 2003 r. w Kole Łowieckim nr 45 w Debrznie, z siedzibą w Biskupicach, a obecnie w Krzywej Wsi, gdzie był członkiem Komisji Rewizyjnej Koła i sekretarzem obecnej kadencji. Był aktywny w zagospodarowywaniu łowisk. Był selekcjonerem. Od 14 lutego 2021 r. był członkiem Związku Żołnierzy Wojska Polskiego”. Jako członek ZŻWP w swojej działalności społecznej główny wysiłek skupiał na rzecz obronności kraju, na utrwalanie i pielęgnację pamięci o ludziach i ich czynach w walce o niepodległość Polski podczas II Wojny Światowej i po jej zakończeniu. Był aktywnym społecznikiem uczestniczącym w działalności Stowarzyszeń mających na celu podtrzymanie tradycji narodowych, w tym ochronę godności i honoru żołnierza polskiego i integrację środowisk byłych żołnierzy lotnictwa wojskowego Sił Zbrojnych RP. Mieszkał w Debrznie. Pozostawił żonę Ewę, córkę Agnieszkę i syna Krzysztofa, który ukończył Politechnikę Warszawską, trzech pasierbów: Cezarego, Bartłomieja i Jakuba oraz wnuka Patryka. Interesował się sportem i uprawiał myślistwo. Był odznaczony m.in. Złotym (1989) i Srebrnym (1982) Krzyżem Zasługi, Złotym (1985), Srebrnym (1982) i Brązowym (1975) Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, Złotym (1988), Srebrnym i Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”, za zasługi położone dla rozwoju Pomorza Zachodniego Odznaką „Gryfa Pomorskiego” i Brązowym Medalem Zasługi Łowieckiej oraz innymi odznaczeniami resortowymi.
Opracował płk dr inż. Henryk Czyżyk.
